Historia zapisana w bruku #3. Nie tylko Stare Miasto ma swoje tajemnice.

Kiedy myślimy o historycznych nazwach bydgoskich ulic, wyobraźnia podsuwa nam Stary Rynek albo Gdańską. Tymczasem po drugiej stronie Brdy, na wzgórzach Szwederowa i wzdłuż okólskich uliczek, rozgrywa się równie ciekawa, choć mniej oczywista historia. Tu nie było reprezentacyjnych bulwarów ani placów defiladowych — były ceglane kamienice, warsztaty rzemieślnicze, kościoły parafialne i brukowane uliczki, które Prusacy metodycznie nazywali, a Polska tak samo metodycznie — przemianowywała.

Szwederowo i Okole to dzielnice, które w XIX wieku rosły organicznie jako robotnicze i rzemieślnicze zaplecze pruskiego Brombergu. Ich siatka ulic powstawała bez wielkich urbanistycznych planów — bardziej według potrzeb mieszkańców niż ambicji urzędników. To właśnie dlatego nazwy są tu często topograficzne i przyziemne: Weidenstraße — Ugory, Windmühlenstraße — Wiatrakowa, Brunnenstraße — Chwytowo. Żadnej polityki, tylko krajobraz. I właśnie ta 'małomiejskość’ sprawiła, że wiele z tych nazw — w przeciwieństwie do śródmieścia — przetrwało wszystkie zawieruchy niemal bez zmian.

Poniższe zestawienie pokazuje, jak zmieniały się nazwy ulic Szwederowa, Okola i okolic — od pruskich korzeni, przez polskie odrodzenie w 1920 roku, brutalną okupację i eksperymenty PRL-u, aż po dzisiejsze tabliczki.